نمازی به وسعت یک ملت

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «صبح قزوین»، در حالی که تهران در بحبوحه مذاکرات جدی با واشنگتن به سر می‌بُرد، بامداد تلخ ۹ اسفند ۱۴۰۴، خبری سنگین بر سینه ایران و دنیا نشست؛ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، به همراه جمعی از اعضای خانواده‌شان به دست شقی‌ترین رژیم روزگار شهادت رسیدند.

 

رخدادی که به سرعت به تیتر یک رسانه‌های جهان تبدیل شد و با اعلام عزای عمومی، ایران را در ماتمی عمیق فرو برد. حالا، در دومین روز وداع، مصلای تهران تجلی‌گاه سوگ و ارادت ملتی است که برای خداحافظی با مقتدای خود سر از پا نمی‌شناسند.

 

حال و هوای مصلای تهران، لبریز از حزن و اندوه زائرانی است که در فراغ رهبر شهیدشان اشک می‌ریزند و ضجه می‌زنند. صدای مداحان اهل بیت (ع) در رثای سالار شهیدان و آقای شهید ایران در فضا طنین‌انداز است.

نوای «لبیک یا خامنه‌ای، لبیک یا حسین است»، «بیعت با خامنه‌ای، بیعت با حسین است» و فریادهای «حیدر حیدر» لحظه‌ای قطع نمی‌شود.

این مرثیه‌سرایی و سینه‌زنی عاشقانه، بی‌وقفه تا ساعتی پیش از اذان صبح ادامه داشت و آسمان تهران را غرق در معنویت و سوگ کرد.

 

با رسیدن به لحظه اذان صبح، مراسم وداع جای خود را به اقامه نماز جماعت داد. مشتاقان و زائران، شانه به شانه یکدیگر ایستادند.

دقایقی پس از اقامه نماز صبح، طنین سرود ملی جمهوری اسلامی ایران در مصلای امام خمینی (ره) پیچید؛ اما این بار متفاوت‌تر از همیشه. زائران با مشت‌های گره‌کرده و چشمانی اشک‌بار، شعارهای «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل» و «ای پسر فاطمه منتقم شماییم» سر دادند و با صلابت، خواستار خونخواهی از قاتلان رهبر شهید شدند.

 

با روشن شدن هوا در ۱۴ تیرماه، خیل عظیم جمعیت از سراسر ایران به سمت مصلی حرکت کردند تا بر پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و اعضای خانواده ایشان «مصباح‌الهدی باقری‌کنی، سیده‌بشری حسینی خامنه‌ای، زهرا حدادعادل و زهرا محمدی گلپایگانی» نماز بگزارند.

صحنه‌ای غریب رقم خورده است؛ مردمی که عمری عادت داشتند همیشه پشت سر آقا قامت ببندند، حالا باید در برابر پیکر آرام‌گرفته مقتدایشان بایستند. عده‌ای به سر می‌کوبد و جمعیت بی‌تابانه اشک می‌ریزد.

نماز بر پیکر آقای شهید ایران و اعضای خانواده ایشان، به امامت آیت‌الله سبحانی از مراجع معظم تقلید و با حضور پرشور مردم،  سه فرزند رهبر شهید انقلاب، مسئولان، فرماندهان نیروهای مسلح و شخصیت‌های داخلی و خارجی در مصلای امام خمینی(ره) تهران اقامه شد.

 

هوا رو به گرمی می‌رود، اما این مردم ایستاده‌اند. چگونه می‌توانند از رهبری دل بکنند که خود را جان‌فدای آنان کرده بود؟ اینان نشان داده‌اند که کوفیان بی‌وفا نیستند. همان‌گونه که بیش از چهار ماه است هر شب با نوای «یا لثارات الخامنه‌ای» به خیابان‌ها آمده‌اند و با رهبر جدید خود، سید مجتبی خامنه‌ای بیعت کرده‌اند، امروز نیز تا پای جان بر عهد خود استوارند.

 

همان‌طور که نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان در پیام تسلیت خود اشاره کرد: شرافتمندانه‌ترین مرگ، شهادت است. خوشا به حال آن سرزمینی که پیکر شما را در آغوش می‌گیرد.

این روزها، خاک ایران با افتخار و اندوه، پیکر رهبری را در آغوش می‌کشد که نقطه عطفی در تاریخ تحولات سیاسی و امنیتی منطقه بود و یادش در حافظه نسل‌ها جاودانه خواهد ماند.

انتهای خبر/2001