شهید خامنه‌ای؛ اسطوره قربانی پیش از ظهور

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح قزوین»؛ سید علی قاسم زاده در یادداشتی نوشت: 

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

روبه‌صفتان زشت‌خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز

مردار بود هر آنکه او را نکشند

(خاقانی)

 

راستی، در این روزهای شگفت و شگرف وقایع شتابگر آخرالزمان، روزگار دوگانه‌های همیشۀ تحیر و تردید با یقین و ایمان، ایام ابتلای فطرت بشری در گرداب قبض و بسط احوال و لغزشگاه کالاشدگی انسان، در روزگار جولان ظلمت و بازار سیاه ستم؛ روزگار گمراهی و سرگشتگی بین جوش و خروش کارگاه یزیدخویان و جویندگان خلوتگه روشنایی و طریق سرخ حسینی، زمانۀ آشکارگی قرارگاه برحق مستضعفان در مقابل ستمکدۀ شیاطین خونخوار اپستین، در کدام سوی تاریخ ایستاده‌ای؟

 

و شگفتا که در تندباد تاریخ، عاشورای دیگری رقم خورد و ما همچنان سرگشتۀ بازنمایی تاریخ محرم ۶۱ هجری و عاجز از تطبیق ریشه‌های این تکرار.

 

آری! جنگ رمضان و قتلگاه رهبر شهیدمان در بیت رهبری و حسینیۀ امام خمینی، آن قبله‌گاه عاشقان انقلابی، چونان نبرد عاشورا و حماسۀ حسینی جاودانۀ تاریخ خواهد ماند. درخشندگی و جاودانگی پاداش رهروان مرام سیدالشهداست و شهادت امام خامنه‌ای عزیز، معنای محقق شعار «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» است.

 

کیست که نداند وی احیاگر مرام و مکتب امام حسین(ع) بود و شهادت سرخش، آموزگار و معیار و میزان تعیین و تمییزکننده برای ایستادن در سمت درست تاریخ. کور و کر و گنگ و گم باد آنان که گلوگیر لقمه‌های حرام، با دهان و قلب و گوش‌های آکنده از گناه، از درک چنین حقیقت مجسم ـ چه در ایام حیاتش و چه ایام پساشهادتش ـ عاجز و درمانده‌اند.

 

اما در این سو، ما دلسوختگان مغموم و خرمن‌سوختۀ این روزگار؛ چونان امام شهید مظلوم اما مقتدر، خونخواهانه به قیام ایستاده‌ایم. دلتنگ امام شهیدمان و با چشمانی اشکبار و دل‌هایی امیدوار، با علمداری فرزند صالحش (امام سید مجتبی حسینی خامنه‌ای) به قله‌های موعود چشم دوخته‌ایم و به امید حضرت حق، به زودی زود به قله‌های شرف و عزت و تعالی و پیشرفت دست خواهیم یافت، حتی اگر طریقمان خلوت و همراهانمان اندک باشد:

 

«کَم مِن فِئَةٍ قَلیلَةٍ غَلَبَت فِئَةً کَثیرَةً بِإِذنِ اللهِ وَاللهُ مَعَ الصّابِرین.»

 

چراکه به یقین می‌دانیم، قدمگاه رهروان حقیقت، «احدی الحسنیین»؛ یعنی یا پیروزی یا شهادت است. و چه خوش است لذت شهادت و حضور در کاروان شیفتگان مکتب امام حسین(ع) که چونان سید علی خامنه‌ای عزیز از پیمان با یزیدیان می‌گریزند و سکۀ ناب حقیقت را با کالای دروغین و زراندود دیوسیرتان زشت‌خو معامله نمی‌کنند؛ طریقی نورانی که یا پایانش زندگی با عزت و شرافتمندانه و یا غایت آن اقامۀ نماز عشق با وضوی خون شهادت است:

 

عشاق اگر لقای تو را آرزو کنند

باید ز خون خویشتن اول وضو کنند

 

کفر است در شریعت و آیین عاشقی

از دوست غیر دوست اگر آرزو کنند

 

بعد از هزار سال ز خاک شهید عشق

یابند بوی خون اگر آن خاک بو کنند

(وفایی شوشتری)

 

اگر بدانیم که امام حسین(ع) تجلی اسطورۀ قربانی و مقوم دین خداست، لذا حضرت حق خود خونخواه خون اوست (ثارالله)؛ پس بی‌شک مرگ سرخ سید علی حسینی خامنه‌ای ـ این جان‌فدای اسلام و نماد اسطورۀ قربانی و نفس زکیۀ انقلاب اسلامی ایران ـ نیز استمرار جوشش خون خدا و مقدمۀ طلوع خورشید عدالت و درخشش دُرّ یتیم همۀ دوران؛ یعنی حضرت صاحب‌الزمان(عج) از پردۀ غیب در آسمان یقین است تا جهان ظلمت و ذلت را به ساحت نور و کرامت بدل سازد.

 

و اینگونه است که درمی‌یابیم چرا درهای جهاد تنها برای خاصان درگاه حضرت حق گشوده می‌گردد و فتوحات این گشایش و پیروزی، ثمرات بی‌کرانه و برکات جاودانه نثار همگان می‌سازد.

 

خوشا حیات و ممات طیبۀ امام عزیزی که سراسرش عبرت و درس عزت و آزادگی و آگاهی و دانایی بود. او با سبک زندگی حماسی و شهادت حسینی به ما آموخت که تنها روایتگر و تاریخ‌خوان نباشید؛ بگذارید تاریخ از شما روایت کند.

 

سیدعلی قاسم‌زاده

استاد دانشگاه و رئیس پیشین دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) در دولت شهید رئیسی.